• info@pedalenenverhalen.nl

Zoete herinneringen

Zoete herinneringen

Dennis Aaij
Volg me
Laatste berichten van Dennis Aaij (alles zien)

We fietsen al twee dagen langs de zee zonder dat we ‘m kunnen horen. Wat misschien het geluid van de zee is, wordt overstemd door een plagerige wind die ons stevig bij de oren vastheeft. De koele wind komt vanaf het land de zee opwaaien en rimpelt het water. Korte golven met glinsterende schuimkopjes maken van de Adriatische Zee een sieraad voor het oog. Een troost bij het zware trappen.

Nu we Istrië achter ons hebben gelaten, maak ik in mijn gedachten (ook die reizen mee) de balans op. Het schiereiland heeft zijn anker in mijn verleden, de plaats waar alles een plekje krijgt, laten zinken. Ik zal me Istrië zolang ik leef herinneren aan zijn bodem. Gooi me over twintig jaar, verlost van mijn blinddoek, uit een auto en ik vertel het je als ik in Istrië op de grond rol. De kleur van de bodem heeft namelijk exact dezelfde kleur als het cacaopoeder van Van Houten.

Aan die cacaopoeder zitten weer andere herinneringen vast. Hiervan brengt de belangrijkste me terug naar de keukentafel aan de Drechterlandsedijk in Ursem. Daar aten mijn zus en ik honderden broodjes ’cacao met suiker’. Witte boterham met een dikke laag boter en daaroverheen de cacao uit het bekende doosje, gemengd met een theelepeltje suiker. Heerlijk! (En daarna even in de spiegel naar je tanden kijken). Lachen.

Zoete herinneringen.

Langs de hele kustlijn van Istrië, fietste de zon moeiteloos langs de hemel met ons mee. En ook tijdens onze rustdagen in Porečen Pula schoof het zonnetje aan op de diverse terrassen. En ook nu, nu we de bocht bij Opatija om zijn, weigert de zon iets voor zichzelf te gaan doen en blijft in ons kielzog. Je kunt een slechtere reisgenoot treffen.

We zijn, nu dus ook met de wind log en verveeld hangend aan onze bagagedragers (ook die wil per se mee), tot in Senj gefietst. Een klein dorpje dat tegen de heuvel staat opgestapeld zodat ieder huis een uitzicht biedt over de zee. Iets uit de kust liggen twee dorre eilanden louter om het uitzicht van een verfraaiend perspectief te voorzien. 

Uitzicht vanaf ons ‘Apartman’.

Het is hier geen dorp van vissers, wat je zou verwachten. Alleen de meeuwen kwijten zich aan die taak. Nergens zie je een dobberende boot waarin ze druk zijn met het uitzetten of binnenhalen van visnetten. Nee, de mensen hier verhuren ‘Apartmani’ of ‘Apartman’ als ze er één aanbieden. Appartementen. Dat doen ze allemaal, waardoor ze worden aangeboden voor betrekkelijk lage prijzen. Het appartement dat we momenteel bewonen meet 65 vierkante meter en is van werkelijk alle gemakken voorzien (zelfs een wasmachine). We huren het voor 25 euro per dag, dezelfde prijs die we in Duitsland betaalden om onze tent een nacht op een camping te mogen zetten.

Senj blijkt dus toch bij uitstek een vissersdorp. Met de toerist als vangst. Maar die vis wordt door de moordende concurrentie wel duurbetaald.

Vanmorgen daalde ik af naar de supermarkt, een enorme, en vrij nieuwe, vierkante doos die middenin het schots en scheve oude dorp is neergekwakt. Gek genoeg staat die supermarkt op 100 meter afstand van zo’n zelfde enorme nieuwe doos. Ook een supermarkt. Dit fenomeen zien we in veel plaatsen die we passeren. Opvallend is dat al deze supermarkten zo nieuw zijn. Alsof het land zich een jaar of 2 à 3 geleden voor het eerst heeft opengesteld voor de Aldi’s, de Lidl’s, de Sparren en de Plodines, die op hun beurt als een malle zijn gaan bouwen waardoor ik nu in het koffiehoekje van de Plodine in de treurige ogen kijk van misschien wel de voormalige eigenaar van een kleine buurtsuper. Het is kwart over acht in de ochtend. Hij zit aan het bier, en ik schrijf dit verhaal.

Dennis Aaij

Ik ben leraar geschiedenis, schrijf (fiets) reisverhalen op pedalenenverhalen.nl en maak de Lekker Uitgelegd podcast.

7 comments so far

Dennis AaijGeplaatst op11:36 am - mrt 29, 2019

Keihard terug naar Rijeka!

GreetjeGeplaatst op12:11 pm - mrt 29, 2019

Weer een mooi verhaal zo goed beschreven! Ook dat jullie in Pula waren, het deed mij gelijk weer denken aan 14 jaar terug toen wij in Pula waren, ik vond het er prachtig en de herinneringen die bij mij dus op kwamen borrelen dat het in elk restaurant naar truffels rook die in de buurt van Montovan door honden werden gevonden. Een fijne reis verder! Greetje

TedGeplaatst op12:31 pm - mrt 29, 2019

Prachtig verhaal,genieten.Mooie foto’s.?

RiaTonGeplaatst op12:34 pm - mrt 29, 2019

Pula en Ook heel Istrie zijn inderdaad erg mooi. Wij zijn in 1977 in Porec verloofd.
Hoe zijn jullie vanaf Pula verder gegaan, met de boot overgestoken of terug naar Rijeka?

Didi en TheoGeplaatst op5:15 pm - mrt 31, 2019

Wat een prachtig verhaal weer.

Stefan & BiancaGeplaatst op9:49 pm - apr 1, 2019

Weer een mooi prachtig verhaal zeg!!!
Je bent echt een talent Dennis!

Andy van LuttikhuizenGeplaatst op10:37 am - apr 7, 2019

tof wat jullie doen en beleven. Af en toe even van jullie reis genieten en vervolgens maaken wij ook weer plannen en gaan erop uit.

Geef een reactie

twintig − zestien =

Translate »