• info@pedalenenverhalen.nl

Op de vlucht

Op de vlucht

Nicole Aaij-Burgmeijer
Laatste berichten van Nicole Aaij-Burgmeijer (alles zien)

Als we op woensdag Salzburg binnen rijden weten we dat we het de komende dagen makkelijk gaan krijgen. We volgen namelijk vanaf hier de Alpe Adria Radweg. Lekker de bordjes volgen dus. De fietsroute loopt van Salzburg naar Grado. We besluiten om er een deel van te fietsen. Van Salzburg naar Böckstein gaat het behoorlijk berg op. Vooral het stuk bij Lend en het laatste stuk in Bad Gastein zijn heel erg pittig. We hebben soms het gevoel dat de fietsen steigeren, maar gelukkig weigeren onze benen niet en redden we het boven te komen. We krijgen onderweg regelmatig te horen dat we de eerste fietsers zijn op de route. We krijgen duimen als goedkeuring voor het fietsen in de regen en de sneeuw. En men is verbaasd dat we met dit weer kamperen. Zo af en toe pakken we een hotelletje of Warmshowers voor wat comfort. 

De start was winters

We hebben in Tricesimo in Italië een Warmshowers geregeld bij Lorenzo. Als we in Villach zijn berichten we hem dat we denken dat we er over 2 dagen zijn. Volgens Lorenzo kan het in 1 dag, want na Tarvisio gaan het alleen nog maar bergaf. Hij laat weten dat het hem niks uitmaakt of we dinsdag of woensdag komen en ook niet hoe laat. De Alpe Adria route is prachtig, maar na Tarvisio is het schitterend. We fietsen over oude spoorlijnen die nu geasfalteerd zijn langs vervallen stationnetjes. Door tunneltjes die soms wel en soms niet zijn verlicht. En langs prachtige watervallen. 

Bergafwaarts over de oude spoorlijn

We hebben aardig de vaart erin en denken zelf ook dat het mogelijk moet zijn om nog diezelfde dag bij Lorenzo te overnachten. Hij heeft ons gevraagd of we pizza of pasta willen eten. Wanneer we zelf koken is pasta makkelijk te bereiden, dus kiezen we voor pizza. 

De dag ervoor heeft het tijdens onze fietstocht naar Villach gesneeuwd. Daardoor zijn sommige stukken van de route onbegaanbaar en moeten we soms terug om een andere route te volgen. De komende dagen wordt het prachtig weer, maar deze dag is het nog best fris. Naarmate het einde van de middag nadert begint het al behoorlijk af te koelen, Tricesimo ligt volgens mijn app aan de Alpe Adri Radweg, maar als we er bijna denken te zijn blijkt dat we een compleet ander pad gevolgd zijn. Volgens de bordjes zitten we op het juiste spoor, maar volgens mijn app niet. Het is 19:00 uur en we hebben 113 km gefietst. Ik ben er klaar mee. Ik snak naar die pizza maar kan het niet opbrengen nog eens 20 km in de het donker te fietsen over een onverharde weg vol kuilen. 

We zijn gestopt bij een groot stuk land en besluiten om daar te gaan wildkamperen. De vorige keer ging dat prima, dus waarom nu niet. Toen hadden we de tactiek om bij schemer eerst te koken en te kijken of er iemand langs zou komen. Nu is het echter al donker dus besluiten we om eerst de tent op te zetten. We lopen een flink eind het grasland in en besluiten bij een bomenrij de tent op te zetten.

Dan vliegt er plots een helikopter akelig laag over. Hij zwaait met een schijnwerper. Dennis grapt dat ze naar ons op zoek zijn. We hebben net de tent uit de tas als ik wat hoor rennen langs het water, tegenover onze bomenrij. Ik volg het geluid, maar kan niet zien wat het is. Volgens Dennis is het gewoon een beest. Dan moet het een heel groot beest zijn. Er vliegt een tweede helikopter over. Deze heeft geen schijnwerper maar rood licht. De eerste vliegt ook nog steeds in kleine rondjes om ons heen. Dennis denkt hardop: ”Misschien wordt er iemand gezocht?”. Weer horen we het geluid. Het is alsof er iemand achter de struiken bij het watertje rent.

We staan aan de grond genageld.

Plotseling horen we een auto over het fietspad waar wij vandaan zijn komen fietsen. Het is een klein autootje. Misschien een Smart. We horen een duidelijke mannenstem die de auto tot stoppen maant. Het portier van de auto gaat open en sluit snel weer. De auto rijdt verder. 

Is er iemand op de vlucht? Staan we de tent soms in de buurt van een gevangenis op te zetten? 

Ik ben er helemaal klaar mee. Stop de tent in de tas en we lopen vlug terug naar het pad waar we vandaan kwamen. Die 20 km extra naar Lorenzo en zijn pizza, lijken ineens een stuk aantrekkelijker. 

Als kerstbomen volgehangen met verlichting vervolgen we onze weg naar Warmshower-Lorenzo. 

Wat ben ik blij als we daar om 21:00 uur dan eindelijk zijn.

Lorenzo op z’n best

Vol enthousiasme worden we begroet. Ons bedje staat klaar en het deeg voor de pizza’s ligt op ons te wachten. Na een warme douche geeft Lorenzo ons een workshop pizza maken. Lorenzo is een kruising tussen Bart Chabot en Dolf Jansen. Hij heeft zoveel energie dat hij 3 keer zo snel praat als dat wij doen. Hij heeft zoveel energie en zoveel te vertellen dat ik meteen uit mijn energie-dip ben. Om 22:30 uur eten we heerlijke pizza’s en om 23:30 uur rollen we moe maar voldaan ons bed in. Ik mag niet helpen opruimen, maar vraag me af wat hij aan het doen is in de keuken. Het lijkt op een verbouwing zoveel kabaal maakt hij. Tijdens zijn verhalen ging hij, wanneer hij enthousiast werd, steeds harder praten. Wellicht vindt hij afwassen ook fantastisch. 

Lorenzo fiets een stukje met ons mee richting Cividale
Nicole Aaij-Burgmeijer

Ik ben een hardlopende fietser

17 comments so far

KlaasGeplaatst op8:55 am - mrt 21, 2019

Heb je nog gehoord achteraf waarom die heli’s boven jullie vlogen?

moniqueGeplaatst op9:05 am - mrt 21, 2019

Zelfde vraag als Klaar inderdaad, nog kunnen achterhalen wat er aan de hand was? Prachtige route overigens.

TedGeplaatst op9:17 am - mrt 21, 2019

Wat spannend,ik wil ook wel weten wat er allemaal gaande was,maar de dag werd goed afgesloten met heerlijk eten en een lekker bed,welverdiend.

Conny VerhoefGeplaatst op10:04 am - mrt 21, 2019

Wat ontzettend leuk om jullie avonturen te lezen!
Ik hang aan jullie lippen 😉

Theo DinkelbergGeplaatst op10:20 am - mrt 21, 2019

Maak het niet te spannend allemaal Dennis en Nicole.
Ik lees jullie verhalen met heel veel plezier.

WilGeplaatst op10:21 am - mrt 21, 2019

Wat een avontuur! Ik vond het al spannend tijdens het lezen, laat staan jullie in het echt. Lekker zo’n welverdiende pizza en een lekker bed!

LiaGeplaatst op10:41 am - mrt 21, 2019

Wat een avontuur! Spannend die heli’s! Weer genoeg mee gemaakt voor een prachtig verhaal.

Yvonne LutgerinkGeplaatst op12:33 pm - mrt 21, 2019

Wat een eng verhaal! Gelukkig goed afgelopen!

Felieke KuchlerGeplaatst op1:57 pm - mrt 21, 2019

Spannend! En dan ben je Europa nog niet eens uit…

ChantalGeplaatst op6:16 pm - mrt 21, 2019

En ik heb meneer de pizza bakker op een filmpje gezien. Om te gieren ???

Bianca&StefanGeplaatst op8:26 pm - mrt 21, 2019

Wat een spannend verhaal!!!
Fijn dat jullie beloond werden met een heerlijke pizza. Zo verdiend!
Succes en wachten weer op mooie verhalen. Niet te spannend maken he.

Ursula BeishuizenGeplaatst op9:14 pm - mrt 21, 2019

Jeetje wat spannend en eng ook..Goed dat jullie naar de pizza bakker zijn gefietst!
Had Lorenzo niets in het nieuws gehoord?

Didi en TheoGeplaatst op4:56 am - mrt 22, 2019

Wat heerlijk om jullie verhalen te lezen. Herken de route over de spoorlijn. Ha ha, alleen niet in de sneeuw en we voelen mee wanneer je 20 kilometer extra moet rijden. Toppers hoor. Misschien komen jullie er nog achter wat er aan de hand was. Succes met de volgende tocht.

OlgaGeplaatst op8:35 pm - mrt 22, 2019

Lef hoor, ik zou helemaal panisch worden.

GreetjeGeplaatst op9:00 am - mrt 23, 2019

die pizza was wel verdiend hoor,en een warme douche ook!!
heerlijk om te lezen.

Elly KaatsGeplaatst op11:40 am - mrt 24, 2019

Wat een prachtig en spannend verhaal. Succes verder met jullie reis?

RobGeplaatst op8:07 am - mrt 26, 2019

Mooi verhaal, ik begrijp goed dat je niet bent blijven kamperen. 😉
Leuk om af en toe zo’n warm shower te “gebruiken” en nieuwe mensen te ontmoeten.
Fijne reis weer verder!

Geef een reactie

6 − 1 =

Translate »