• info@pedalenenverhalen.nl

We leven een sprookje

We leven een sprookje

Volg me

Dennis Aaij

Een drummende schrijver of een schrijvende drummer, maakt niet uit. Het ritme is leidend.


P.S. Ik zoek een uitgever!
Dennis Aaij
Volg me

Latest posts by Dennis Aaij (see all)

Het is moeilijk om deze dagen niet over de warmte te schrijven. De temperatuur is al geruime tijd boven de 40 graden en dat merk je aan alles. We fietsen desondanks zo veel als mogelijk maar we merken dat de energie steeds een beetje verder op raakt. Het aanvullen ervan blijkt lastig in Oezbekistan. Er zijn talloze Mini Markets op onze route maar het voedselaanbod is zeer beperkt. Er is brood. Heel veel brood. Zoveel dat het mijn neus uitkomt. Het is het soort brood dat erg snel droog is en de kleine ‘supertjes’ langs de weg verkopen niet zelden een of twee dagen oud brood dat, mits je de ronde variant koopt, makkelijk een weekend dienst kan doen als frisbee aan het strand van Noordwijk.

Een wagen vol koren

Qua broodbeleg is de variatie als volgt: smeerkaasjes (de driehoekjes in zilverfolie), jam of chocopasta. De smeerkaasjes kunnen we soms aankleden met een schijfje tomaat en/of komkommer. Zo nu en dan koop ik een droge worst voor op brood maar mijn maag is al enkele dagen goed van streek dus houd ik de vettigheid wat buiten de deur.

Oh ja! Alles wordt meestal weggespoeld met water van ruim 40 graden. Daar krijg je een enorm droge keel van. Onderweg kopen we waar mogelijk flessen koud water en Fanta.

Nicole ligt, terwijl ik dit schrijf, achter me in bed. Gisteren zijn we in de middag in Samarkand aangekomen, waar we een bekende troffen in ons hostel. Na een kletspraatje en een potje thee zijn we rond de klok van 18:00 uur naar bed gegaan en alleen ik ben er nog een keer uit geweest om een ventilator te halen die ons wat meer verkoeling kon bieden op ons warme kamertje. We hebben tot vanmorgen 08:00 geslapen. Tot 09:00 uur hebben we ontbeten en daarna is Nicole weer in bed gedoken. Ze slaapt nu al weer tweeëneenhalf uur.

Fitheid laat zich in de ontlasting lezen. Is die als schepijs, dan kun je de hoogste bergen aanvangen. Is het meer als softijs, dan kom je de heuvels nog redelijk over. Echter, zodra het waterijs wordt, dan is het op het vlakke al knap lastig. Ik zit al een dag of vijf in de laatste categorie. Nicole in de een na laatste met warmte-uitslag. 

Wat misschien ook wel aardig is om te vermelden zijn de matrassen hier in Oezbekistan. Ze zien eruit als dikke aangename matrassen maar als je er op gaat zitten, of je drukt er met een hand op, voel je dat er op een diepte van 2 cm een ferme houten plaat zit. Dit is dermate hard dat er over het matras vaak nog (niet altijd) een lap schuim ligt (van dat gele, soms is het schuim ingepakt zoals bij ons de tuinstoelkussens van Hartman). Nicole ligt momenteel op zo’n plankenmatras met een lap schuim. Ik heb haar ook mijn lap schuim (van de Hartman-variant) gegeven zodat ze, liggende op twee stuks schuim, wat zachter ligt. Zelf heb ik mijn opblaasbare matje opgeblazen en onder het laken geschoven. Je moet wat!

Op de grens Oezbekistan-Tadjikistan pakken we de rode lijn op naar Doeshanbe volgen deze tot Osh in Kirgizië

Het lijkt nu alsof ik klaag, maar dat is niet zo. We hebben het heel goed en genieten volop van de reis, van elkaar, van het schrijven en van jullie toffe reacties. Wat ik wél doe is een persoonlijk verlangen uitspreken. Een verlangen naar het stevige klimwerk op hoogtes waar de temperaturen aangenaam zijn om te fietsen en te kamperen (het is bijna zover. Over een kleine 300 km, in Doesjanbe, begint voor ons de Pamir Highway. Op de Pamir bereiken we een maximale top van 4655 meter en de temperatuur neemt zo’n 6 graden per 1000 meter hoogte af, dus reken maar uit waar het aangenaam wordt). Een verlangen naar lekker, gezond en gevarieerd eten (blijft een uitdaging). Een verlangen naar slaapcomfort en een buitengewoon verlangen naar enkele bolletjes schepijs.

En denk erom, Godfried Bomans zei het al: 

“Alle sprookjes hebben dit met elkaar gemeen, dat zij zich bezighouden met het verlangen en niet met de vervulling.”

Dennis Aaij

Een drummende schrijver of een schrijvende drummer, maakt niet uit. Het ritme is leidend. P.S. Ik zoek een uitgever!

12 comments so far

GreetjePosted on8:06 am - jul 31, 2019

Ik kan begrijpen dat jullie snakken naar verkoeling van temperatuur, toen het hier 40 graden was ging ik ook het liefst in de kelder zitten daar was het aangenaam. Maar ja als een molletje leven onder de grond lukt ook niet, dan maar aan jullie denken, fietsen in de hitte zonder een fris briesje, hadden jullie daar mee gerekend voor die tijd?
Maar jullie prachtige verhalen zijn het dik waard! Snel weer fit worden en een prachtige reis verder!

TedPosted on8:41 am - jul 31, 2019

Nu maar ff rusten tot de lichamen weer in goede conditie zijn,ik begrijp dat jullie snakken naar verkoeling,vandaag is het in Ursem heerlijk koel,vergeleken met de laatste weken,dit gun ik jullie ook,ben je meteen weer een ander mens.Het is een hele beleving die reis van jullie en dan maak je van alles mee,heel veel mooie dingen en soms een mindere dag,maar dat mag de pret niet drukken,jullie gaan er vol voor,ik hoop dat het snel weer beter gaat.liefs Ted

Petra HeijminkPosted on8:55 am - jul 31, 2019

Pittig hoor! Ik ben blij te horen dat jullie ook bijkomdagen inlassen. Altijd onderweg vraagt veel van je, denk ik zo, niet alleen lichamelijk. Constant nieuwe indrukken en plan aanpassen is wel wel leuk, maar toch misschien ook vermoeiend. Op naar luchtiger temperaturen en wellicht meer begroeiïng. Liefs, Petra

LiaPosted on9:42 am - jul 31, 2019

Ja das niet fijn die hitte! Hoop dat jullie weer een beetje bijkomen. Heel veel succes en sterkte in de strijd.
Straks weer betere temperaturen en hopelijk ook wat lekkerder eten. Daar knapt een mens van op.

Mary van ZwietenPosted on12:40 pm - jul 31, 2019

Jullie moeten wel wat over hebben voor een loempia😜 Respect. Goed om jullie verhalen te lezen. En beterschap voor de magen en darmen. Succes.

Freek GrootPosted on1:46 pm - jul 31, 2019

Nieuwe horizonnetjes in het verskiet. Geniet nog even van jullie Netflix vrije dagen.

FrankPosted on4:17 pm - jul 31, 2019

Jullie zijn hoognodig aan vakantie toe. Een dag strand bij Noordwijkerhout, zou dat wat zijn?

Dennis AaijPosted on5:34 pm - jul 31, 2019

Hangt een beetje van de temperatuur af Frank!

Didi en TheoPosted on5:42 pm - jul 31, 2019

Zo herkenbaar allemaal. Toen wij in Laos aan het fietsen waren konden we weinig of geen voeding vinden wat een beetje goed was voor de benen. Nu bij jullie is dit nog erger en dan ook nog eens die hitte. Nog even en dan gloort de horizon met koeler weer en goede voeding. Ha ha ha wat klinkt dat fijn toch. Succes. 😊😉🌐wereldreizigers. 👏😆

OlgaPosted on7:29 pm - jul 31, 2019

Wat plan je wanneer je aan je reis begint…. natuurlijk wat mindere dagen en hitte heeft er vast ook tussen gestaan, evenals nergens een AH met een keur aan lekkere dingen waar je naar snakt. Maar als je echt gaat ervaar je alles pas. Niet fit zijn is dan wel extra zwaar in die opeenhoping van minder goede voorwaarden. Kop op allebei, geloof vast dat er snel betere tijden aanbreken, niets blijft hetzelfde

RenatePosted on8:47 pm - jul 31, 2019

Pak lekker jullie rust voor de klim naar betere temperaturen, beterschap lieffies,
😘Renate

ClaudiaPosted on2:32 pm - aug 2, 2019

Hopelijk kunnen jullie een beetje bijkomen/herstellen voor de komende nog warme km’s. Idd dat eten en de hitte zijn wij niet echt gewoon. Vind het ontzettend knap wat jullie af fietsen in een dag.

Leave a Reply

Translate »