• info@pedalenenverhalen.nl

Tagarchief rijnsaterwoude

Ankerplaats Rijnsaterwoude

Een reis begint natuurlijk ergens.

In menig reisverhaal of -verslag wordt de plaats van vertrek grotendeels buiten beschouwing gelaten. Hooguit meldt de schrijver de plaats als vertrekpunt en na thuiskomst nóg eens, om aan te geven dat het verhaal erop zit. Een beschrijving van wat als ankerplaats van een reis kan worden beschouwd, ontbreekt nog al eens omdat een reis pas is begonnen als je de ankerplaats achter je laat.

Onze ankerplaats is Rijnsaterwoude. 

Om een beeld te vormen van Rijnsaterwoude, in geval je dit pittoreske dorp in Zuid-Holland nog niet kent, nodig ik je uit mee te doen aan de volgende oefening.

Je mag even denkbeeldig je ogen sluiten. 

Rijnsaterwoude is een lintdorp. Het lint wordt gevormd door de Herenweg (kies nu zelf in gedachte een zijdezacht lint in je favoriete kleur; de mijne is groen). De Herenweg is van oudsher een verbindingsweg tussen Alphen aan den Rijn en Amsterdam. Van die eeuwenoude handelsweg ligt een meter of 1200 a 1300 in het dorp Rijnsaterwoude. Veel langer is het niet (maar het is precies even lang als jouw denkbeeldige lint!).

Stel je nu voor dat er een hardloopwedstrijd wordt georganiseerd over de oude handelsweg tussen Alphen aan den Rijn en Amsterdam. We noemen ‘m voor het gemak de ‘Historische Herenweg Run’ (Nicole zou zéker meelopen, en ik ken er nog een paar die ongetwijfeld enthousiast worden bij alleen al het idee! Er zullen er zelfs enkelen zijn die het organiseren van deze loop serieus gaan overwegen…).

Als nu alle inwoners van Rijnsaterwoude zich, met schaar in de hand, aan één kant van het parcours zouden opstellen om de deelnemers aan de ‘HHR’ aan te moedigen, dan kan iedere bewoner ongeveer een meter van het zijdezachte lint afknippen. Handig, want dan hebben ze iets om mee te wapperen tijdens het aanmoedigen. De toeschouwers zouden, aangezien ze maar een meter van elkaar af staan, ook elkaars handen met gemak even vast kunnen pakken om zodoende een menselijk lint te vormen. Al doende kunnen ze een ‘wave’ in gang zetten bij iedere passerende hardloper; de golf als ultiem symbool voor het prachtige Braassemermeer waaraan ons dorp grenst. Hoe mooi is dat!? 

Mocht iedereen zich daarentegen aan beide zijden van het parcours verdelen, dan kunnen de inwoners elkaars hand net niet vasthouden maar zou het onthaal met de meterslange wapperende linten voor de passerende hardlopers niet minder indrukwekkend zijn. 

Zo’n groots dorp is Rijnsaterwoude!

Bedankt voor je deelname. Je mag denkbeeldig je ogen weer openen.

P.S. Eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat de bewoners van Rijnsaterwoude hoogst zelden samenkomen om hand in hand een lint door het dorp te vormen. Het sluipverkeer van de nabijgelegen N207 op werkdagen echter twee maal daags. Misschien dat we de handen nog eens ineen slaan om dáár iets aan te doen?

Pedalen en Verhalen, De Podcast

Naast het succesvolle blog komt er nu ook een Pedalen en Verhalen Podcast.

Begin 2019 starten we met een nieuw avontuur. Vanuit onze pittoreske woonplaats Rijnsaterwoude vertrekken we voor een fietsreis van ongeveer 18000 kilometer naar het Indonesische eiland Bali. Dit alles vanwege een overheerlijke loempia die we er ooit hebben gegeten, en die we graag nóg eens willen proeven. Zal het ons lukken die lekkerste loempia te vinden? En smaakt ie nog altijd voortreffelijk? Komen we er tijdens de duizenden kilometers lange reis zonder kleerscheuren vanaf?

Naast ons blog komt er binnenkort een mogelijkheid om ons nóg beter te volgen. We gaan namelijk een podcast maken gedurende de reis (een soort radioprogramma op het internet). Luisterend naar de podcast beleef je onze reis alsof je achterop de fiets meerijdt. Maar dan iets meer vanuit de ontspanning…

Luister onder aan de pagina naar de trailer

(Hier volgt een stukje uit de perskit)

18.000 kilometer aan verhalen in 1 podcast.

De introductie van een avonturen podcast over een fietsreis naar Bali.

Pedalen en Verhalen is een podcast waarin het goede verhaal gezocht wordt. Het draait allemaal om de twee avonturiers Nicole en Dennis Aaij (bij aanvang een echtpaar), die omwille van een loempia de fiets pakken en ongeveer 18000 km naar Indonesië gaan fietsen. Naast een persoonlijk luisterverslag over de reis, stappen zij met de microfoon op hun omgeving af om ter plaatse het verhaal te zoeken. Door het maken van soundscapes en interviews willen ze een inkijkje bieden in een reis, een plaats, haar geluiden en haar bewoners en passanten. 

”Je volgt twee avonturiers die omwille van een loempia de fiets pakken en ongeveer 18000 km naar Indonesië gaan fietsen”

Vanaf begin 2019 verschijnt er elke maand een aflevering van de Pedalen en Verhalen Podcast. De afleveringen duren ongeveer een half uur. In dat halve uur geven Dennis en Nicole je een update van de vorderingen en belevenissen. 

Daarnaast nemen ze je mee naar opvallende  momenten en ontmoetingen tijdens de reis.

Zelfs is het mogelijk om het tweetal uit te dagen”

Invloed van de luisteraar

Ook is er voor de luisteraar een rol weggelegd. Als luisteraar kun je namelijk vragen over de reis stellen die vervolgens door Dennis en Nicole in de podcast worden beantwoord.

Zelfs is het voor de luisteraar mogelijk om het tweetal uit te dagen. Nemen ze de uitdaging aan, dan doen ze daar uiteraard uitgebreid verslag van in de podcast. Het enige dat je er voor hoeft te doen is ze een mailtje sturen met daarin de vraag en/of uitdaging. En oh ja! Zorg er wel voor dat er iets moois tegenover staat. Dat maakt de kans dat de uitdaging wordt aangenomen een flink stuk groter! 

Luister hier vast naar DE TRAILER van de Pedalen en Verhalen Podcast!

We zijn weg! (Toer de France 2016)

We zijn vanmorgen om 08.00 uur vanuit het prachtige Rijnsaterwoude vertrokken. Een lekker ontbijtje met onze (schoon)ouders zorgde voor een goede bodem voor etappe 1. De startroute in de Garmin gaat richting Eindhoven. Temperatuurtje was heerlijk en het vertrek droog (behoudens de tranen bij het afscheid, waar overigens ook de buurtjes paraat stonden om ons uit te zwaaien).

Nu is de hele trip ‘mede mogelijk gemaakt door’ deze buurtjes (Ed en Evelyn). Ze hebben ons fantastisch gesponsord met tent en campinggerei om door een ringetje te halen!

Het fietsen was slechts even wennen. Zwaar bij het optrekken en je voelt aan alles dat je met een zware bepakking fietst maar het went snel. Kortom na enkele kilometers keken we elkaar tevreden aan. Het ging lekker!

Voorlopig was het nog fietsen op bekend terrein. De Garmin bracht ons zelfs langs de vertrouwde Reeuwijkse plassen, Haastrecht, en daar ging het fout…

Garmin stopt ermee!

Dus wij terug en een ticket boeken naar Spanje.

Of gewoon doorfietsen op gevoel en de Garmin opnieuw opstarten. Dat opstarten duurt even want het inlezen van zo’n lange etappe is geen makkie.

Toen alles weer marcheerde, bleek dat we uit de richting waren gefietst. Zo’n 15 km van het padje maar ach.. het is vakantie en wat is 15 km op een totaal van 2800?

Tegen de middag begon het kwik flink te stijgen en de bidons raakten de lippen in steeds hogere frequenties. Honger kwam ook in zicht. De slag bij Nieuwpoort hadden we inmiddels al gewonnen, want het mooie stadje waren we doorgefietst. De prijs voor ons was een terrasje en een cappuccino.

Even later de lunch op een mooie plek (haventje vestingstadje). Uitsmijtertje ham-kaas voor de Denno en broodje gesmolten brie voor Niekie (onbewust is Niekie dus al in Franse sferen).

Na de middag werd het fietsen iets zwaarder dankzij de hoge temperatuur. Maar na een kleine 100 km in de benen zijn we neergestreken op onze 1e SVR camping bij de boer. Camping de Schaapskooi op de Drunense duinen. Nicole is nu even boodschappen doen. De tent staat al en de douche lonkt.

Dag 1 was helemaal top!

1
Translate »