• info@pedalenenverhalen.nl

Een historische bespiegeling

Een historische bespiegeling

Volg me

Dennis Aaij

Een drummende schrijver of een schrijvende drummer, maakt niet uit. Het ritme is leidend.


P.S. Ik zoek een uitgever!
Dennis Aaij
Volg me

Latest posts by Dennis Aaij (see all)

Thuis heb ik de wereld leren kennen, leren beschouwen. Dat is bovendien onderdeel van mijn werk als leraar. Nog meer gezien het vak waarin ik lesgeef; geschiedenis. Tijdens mijn lessen doe ik mijn best om leerlingen verschillende geschiedenissen in kleine sappige beetjes toe te dienen. Daarbij heb ik altijd mijn best gedaan om het verleden in het heden te laten spiegelen, en andersom. Onder de waterspiegel speel ik de scenes uit het verleden af. Leerlingen rondom de poel kijken naar het verleden dat ik ze voorhoud, soms kijken ze met afgrijzen, soms met verwondering, soms verveeld en soms geboeid. 

Het vak geschiedenis hoort op de middelbare school niet bij de populaire vakken. Leerlingen vragen zich regelmatig hardop af waar het vak goed voor is. “Wat hebben we eraan?”

“Ze kunnen beter het vak ‘toekomst’ geven, daar heb ik veel meer aan”, heb ik ook al eens gehoord. 

Ik snap die leerlingen wel. Ik leg ze vaak uit dat hun interesse in het verleden zo klein is omdat ze er zelf nog zo weinig van hebben. Als tiener heb je weinig verleden en een overschot aan toekomst waardoor het vanzelfsprekend lijkt dat die toekomst belangrijker is dan het verleden. Daarna leg ik ze uit dat ook in hun jonge levens al, het verleden iedere dag aan belang toeneemt en het belang van de toekomst evenredig afneemt. Ik maak er ter verduidelijking een wiskundige grafiek bij die een vakoverstijgend karakter heeft van heb ik jou daar! Om hen ten slotte te wijzen op oude besjes van een jaar of negentig. Die lijken uitsluitend nog in het verleden te leven. De toekomst is voor hen nauwelijks nog van belang omdat die zo goed als opgebruikt is.

Kortom, hoe ouder je wordt, hoe meer waarde je als vanzelf aan de geschiedenis gaat toekennen. Het leven is een grote geschiedenisles! Ik sluit mijn betoog steevast af met de zin: “Ik hoop dan ook dat jullie nog heeeel lang mogen genieten van het vak geschiedenis”.

En daarom wil ik dat mijn leerlingen in die historische poel blijven kijken tijdens de paar uurtjes geschiedenis die ik ze in de week geef. En als ik mijn werk goed doe, zien ze vanzelf ook hun eigen spiegelbeeld in de vijver verschijnen. En steeds duidelijker bovendien.

Nu, tijdens onze fietsreis, besef ik steeds meer dat als je de wereld met een menselijk tempo intrekt, je langs heel verschillende vijvers fietst. Al die verschillende vijvers laten onder hun waterspiegel verschillende belangrijke geschiedenissen zien. Ik mag in alle vijvers die ik passeer een blik werpen maar heb nog moeite om mijn eigen spiegelbeeld erin te herkennen. Kennelijk kijk ik weer als een tiener de wereld in en heb ook ik weer tijd en lessen nodig om te leren.

Gelukkig hebben ik nog een lange reis voor me. Ik zal tijdens de reis zo veel en zo lang mogelijk in de verschillende historische poeltjes blijven kijken. En als ik het goed doe, zie ik vanzelf mijn eigen spiegelbeeld verschijnen. En steeds duidelijker bovendien.

Dennis Aaij

Een drummende schrijver of een schrijvende drummer, maakt niet uit. Het ritme is leidend. P.S. Ik zoek een uitgever!

9 comments so far

Yvonne LutgerinkPosted on12:54 pm - jun 29, 2019

Ik vind jullie verhalen nog steeds heel leuk en ik volg jullie met plezier! Alleen…hoe zit het met de podcasts? Misschien te weinig tijd? Het zijn toch goedgevulde dagen en hard werken op de fiets. Never mind, ik hou van lezen.

Dennis AaijPosted on1:18 pm - jun 29, 2019

Je slaat de spijker op zijn kop Yvonne!

Frits NijhofPosted on4:12 pm - jun 29, 2019

Hey Dennis en Nicole, ‘k was ‘effe weg’…. zat op Rügen, in de NO hoek van Duitsland, heb wel jullie verhalen gelezen; deze blijven mooi en avontuurlijk. ’t Is altijd weer een verrassing wat voor wilde avonturen en nieuwtjes jullie verslagen zullen brengen… Ik lees ze met plezier! Veel succes verder!

Didi en TheoPosted on6:19 pm - jun 29, 2019

Hoi Dennis. Ik denk dat je een hele goede onderwijzer bent. Je hebt natuurlijk gelijk. Omdat wanneer je jong bent je denkt dat je onsterfelijk bent. Is dat niet heerlijk. Ha,ha. Iedereen gaat dood, maar jij niet. Ikzelf kan genieten van de tijd en indrukken die Theo en ik met het fietsen hebben meegemaakt. Ze komen nu allemaal terug bij jou overpeinzingen. Je blijft leren, steeds opnieuw. Dank je wel en nog een goede reis samen met Nicole.

Dennis AaijPosted on6:37 pm - jun 29, 2019

Dank voor je mooie woorden!

Dennis AaijPosted on6:39 pm - jun 29, 2019

Dank je Frits! Ik hoop dat we je nog lang mogen verassen!

BettyPosted on11:25 pm - jun 30, 2019

Succes, leuke verhalen hoor !!

didi königPosted on12:53 pm - jul 2, 2019

Als 83 jarige herken ik er veel in. De laatste maanden hebben we veel op tv gezien van vroeger o.a. Andere Tijden, beelden uit de 30 en 40 jaren en soms nog vroeger. Dan denk ik altijd, ja, voor ons is dat leuk en heel herkenbaar, maar eigenlijk zou de “verwende” jeugd dit moeten zien. De meesten vinden alles zo vanzelfsprekend. Als je dan de armoede in Nederland ziet van een eeuw geleden, vaak armer dan de vluchtelingen die nu naar Nederland komen. Ook studeren moesten je ouders zelf betalen en ik weet nog dat mijn vader en zijn broers en zussen het verblijf in een verpleeghuis moesten betalen, waar opa dan met een man of 10-12 op een zaal lag en alleen een nachtkastje en een ander klein kastje voor zijn weinige bezittingen. Niets eigen stoel of zoiets mee.

Jellie HoltropPosted on6:07 pm - jul 4, 2019

Súkses met jullie reis.

Leave a Reply

Translate »