• info@pedalenenverhalen.nl

– Blog

Terug naar waar het begon en twee nachten in Bangkok

In deze aflevering van de Pedalen en Verhalen Podcast gaan we terug naar de plek waar onze reisplannen zijn ontstaan en is er Tijd Voor Een Goed Verhaal.

Coen vertelt over zijn nogal bijzondere tussenstop in Bangkok aan het begin van zijn wereldreis van 6 maanden. Een tussenstop die hij ieder jaar opnieuw beleeft.

Heb je zelf een goed verhaal die je graag in de podcast wilt vertellen, of heb je vragen over ons of over de reis, stuur ons dan even een mailtje naar info@pedalenenverhalen.nl.

Heb je genoten van de podcast?  Deel ‘m en zegt het voort!

En mocht je het nog niet gedaan hebben, vergeet dan niet te abonneren op de podcast!

 

Pedalen en Verhalen, De Podcast

Naast het succesvolle blog komt er nu ook een Pedalen en Verhalen Podcast.

Begin 2019 starten we met een nieuw avontuur. Vanuit onze pittoreske woonplaats Rijnsaterwoude vertrekken we voor een fietsreis van ongeveer 18000 kilometer naar het Indonesische eiland Bali. Dit alles vanwege een overheerlijke loempia die we er ooit hebben gegeten, en die we graag nóg eens willen proeven. Zal het ons lukken die lekkerste loempia te vinden? En smaakt ie nog altijd voortreffelijk? Komen we er tijdens de duizenden kilometers lange reis zonder kleerscheuren vanaf?

Naast ons blog komt er binnenkort een mogelijkheid om ons nóg beter te volgen. We gaan namelijk een podcast maken gedurende de reis (een soort radioprogramma op het internet). Luisterend naar de podcast beleef je onze reis alsof je achterop de fiets meerijdt. Maar dan iets meer vanuit de ontspanning…

Luister onder aan de pagina naar de trailer

(Hier volgt een stukje uit de perskit)

18.000 kilometer aan verhalen in 1 podcast.

De introductie van een avonturen podcast over een fietsreis naar Bali.

Pedalen en Verhalen is een podcast waarin het goede verhaal gezocht wordt. Het draait allemaal om de twee avonturiers Nicole en Dennis Aaij (bij aanvang een echtpaar), die omwille van een loempia de fiets pakken en ongeveer 18000 km naar Indonesië gaan fietsen. Naast een persoonlijk luisterverslag over de reis, stappen zij met de microfoon op hun omgeving af om ter plaatse het verhaal te zoeken. Door het maken van soundscapes en interviews willen ze een inkijkje bieden in een reis, een plaats, haar geluiden en haar bewoners en passanten. 

”Je volgt twee avonturiers die omwille van een loempia de fiets pakken en ongeveer 18000 km naar Indonesië gaan fietsen”

Vanaf begin 2019 verschijnt er elke maand een aflevering van de Pedalen en Verhalen Podcast. De afleveringen duren ongeveer een half uur. In dat halve uur geven Dennis en Nicole je een update van de vorderingen en belevenissen. 

Daarnaast nemen ze je mee naar opvallende  momenten en ontmoetingen tijdens de reis.

Zelfs is het mogelijk om het tweetal uit te dagen”

Invloed van de luisteraar

Ook is er voor de luisteraar een rol weggelegd. Als luisteraar kun je namelijk vragen over de reis stellen die vervolgens door Dennis en Nicole in de podcast worden beantwoord.

Zelfs is het voor de luisteraar mogelijk om het tweetal uit te dagen. Nemen ze de uitdaging aan, dan doen ze daar uiteraard uitgebreid verslag van in de podcast. Het enige dat je er voor hoeft te doen is ze een mailtje sturen met daarin de vraag en/of uitdaging. En oh ja! Zorg er wel voor dat er iets moois tegenover staat. Dat maakt de kans dat de uitdaging wordt aangenomen een flink stuk groter! 

Luister hier vast naar DE TRAILER van de Pedalen en Verhalen Podcast!

Het plan, de loempia

Heel veel ervaring als wereldfietsers hebben Niekie en ik niet. We zijn ooit eens, in Bussum, naar een bijeenkomst van De Wereldfietser geweest. We hebben op YouTube en Vimeo inspirerende video’s van avontuurlijke wereldfietsers bekeken, en ik heb een boek gelezen van Frank van Rijn. Het is niet veel maar voor ons was het genoeg om in 2016 met de tassen aan de fiets richting Middellandse Zee te trappen.

We hadden geen idee of het ons zou bevallen (Niekie houdt bijvoorbeeld meer van hardlopen dan van fietsen, en ik ben niet dol op tentjes) en of we het fysiek aan zouden kunnen, maar het idee om samen het avontuur aan te gaan was voor ons voldoende om op de fiets te stappen.

Nu zijn we twee jaar verder en kijken we met erg veel plezier en voldoening terug op onze fietsvakantie naar het Zuiden van Frankrijk. Sterker nog, het verlangen is geboren om opnieuw op de fiets te stappen voor een nóg groter avontuur.

Aanvankelijk fantaseerden we over een fietstocht van een jaar die ons van de ene marathon naar de andere zou brengen. Startend met de marathon van Marrakech, dan die van Rome, Praag, St. Petersburg om tenslotte via Scandinavië en de marathon van Oslo weer terug naar huis te keren. We vinden het nog steeds een goed idee maar er kwamen nog meer ideeën die het overwegen waard waren.

Van Alaska naar Vuurland is er zo een. We weten hoe ongelooflijk mooi Canada is en we hebben samen een maand of 7 vrijwilligerswerk gedaan in Costa Rica. Ik heb daarnaast voor Djoser reizen begeleid (hierbij hebben Niekie en ik elkaar leren kennen, maar dat is een ander verhaal) in Mexico, Guatemala, Belize, Honduras, Costa Rica en Panama en voor mijn studie archeologie koos ik de richting Meso-Amerikaanse Archeologie (Maya’s, Inca’s, Azteken enz.). Kortom, de interesse voor Midden en Zuid Amerika is groot dus Alaska-Vuurland is een serieuze optie die hoog op ons verlang(reis)lijstje staat.

Coast to coast Noord Amerika lijkt ons ook een uitdaging maar we willen toch eigenlijk nét dat ietsje meer niet-westerse cultuur op onze reis.

Afrika is voor ons het grote onbekende dus dat bewaren we nog even voor later.

Oceanië? Ja, tof!

Azië trekt ook. Drie keer zijn we inmiddels met de ouders van Niekie, en de rugzakken, door Indonesië getrokken. De bevolking, de natuur, de cultuur, het eten en het klimaat, allemaal dik in orde. Iedere keer als we terugdenken aan onze reizen door Indonesië, gaat het ergens wel over het eten en komen we onherroepelijk uit bij die ene ervaring op Bali. Een kleine tuin, een hond en een gezin dat een inimini restaurant bestiert met de naam Barclona (Ha, denk je, je bent de E vergeten! Nee hoor. Die waren zij vergeten). Dit gastvrije gezin schotelde ons een loempia voor die zo lekker was dat het ons bijna tot tranen toe roerde.

Toen ik enkele weken geleden naar de snackbar in Leimuiden ging om patat te halen vroeg ik aan Niekie of ze er iets bij wilde.
“Doe maar een kaassouflé”, zei ze.
“Neem jij er nog wat bij?”, vroeg ze mij op haar beurt.
“Ja, ik ga voor een loempia Barclona”, zei ik voor de grap.
“Als dat zou kunnen! Doe er dan maar twee!”, zei Niekie.
Het was even stil.
“We kunnen natuurlijk ook naar Bali gaan fietsen om écht twee loempia’s te gaan halen”, opperde ik half voor de grap en half serieus.
Snel pakten we de wereldkaart erbij en gingen op zoek naar een route. Nu, twee weken later, zijn we nog steeds op zoek naar de ideale route en maken we ‘to do’ en ‘to buy’ lijstjes. We hebben de fietsen uit de beschermhoezen gehaald en de banden opgepompt.

De voorbereidingen zijn begonnen!

(P.S. We gaan eerst nog drie weken in Canada fietsen)

123
Translate »